L. Piltrip

Educational Field Trip. Kung educational yun e bakit pati yung mga bobo kong kaklase eh excited pumunta? ‘Nang ‘yan.

Isa sa mga highlights ng schoolyear natin ay ang masarap na “PILTRIP”.  Pagkabigay pa lang ng titser ko ng reply slip para sa magulang ko ay halos hindi na ako magkanda-ugaga sa pag-iisip tungkol sa araw na ito.  Saan kaya ako uupo?  Harap ng bus?  Likod?  Anong kayang babaunin ko?  Ano kayang babaunin ni bespren Toti?  Ilang Zesto ba ang kelangan ko?

Nung maliit pa ako, hindi ko maintindihan kung bakit umaasim ang mukha ng nanay ko tuwing matatanggap nya ang sulat ng skwelahan tungkol sa field trip.  Buti naman at binabayaran nya pa din ito kahit alam niyang pakulo lang ito ng school para lalo pa siyang perahan.  Aylabyu Mameh!

Araw ng field trip.  Excited ang lahat.  Hindi nakakainis gumising sa araw na ito.  Malayang isinusuot sakin ni Manang Ising ang aking medyas nang hindi ko siya sinisipa sa ilong.  Masarap ang pasok ng almusal pati na din ang agos ng Milo sa aking lalamunan.  Off to school we go!

Pag tungtong sa bus ay derecho ako sa likod na upuan dahil doon daw umuupo ang mga “cool”.  Sa sobrang “cool” ko ay naitaas ni Manang Ising ang sinturon ko hanggang sa ilalim ng aking dede.  Anyway, umandar na ang bus at nagsimula na kami magdasal ng isang buong rosaryo.  Pati ba naman sa field trip e nagrorosaryo pa?  Kaya kinuha ko na muna ang una kong sandwich or mas kilala nuong panahon ko na “samwitch”.  Kinain ko ito habang nagdadasal.  Ok lang yon kasi nasa harap naman yung teacher ko e.

Haay tangina…para akong inaantok sa sarili kong blog a.  Tenco at Tikboy!  Kayo na muna magsulat!  Magdadagdag na lang ako pag may naisip na akong ok…punta muna ako sa banyo at magtatanggal ng bara sa tubo…

–tem-i

 

 

Iba ang dating ng field trip sakin e. Hindi ako masyadong excited kapag alam kong may field trip, kahit anong pambibida pa ang gawin ng titser namin. ‘Yung mga kaklase ko nagpapalakpakan tapos ako medyo kunot ang noo e. Sabi ko pa dati, “Sana sa malapit lang ang pupuntahan namin, para hindi ako…”

 

“Sumuka.” Oo, mahiluhin ako sa biyahe. Nagkataong kaklase ko ang anak ni Manang Letty. E may tindahan ‘yun. Kaya inaabangan ko nang alukin niya ko ng libreng Bonamine galing sa tindahan nila e. “O dalawa na ang kunin mo, baka sumpungin ka nanaman ng hilo pauwi eh.” Kaya hindi ako cool. Hindi ko kailanman ginustong umupo sa likod na parte ng bus (nakakahilo raw sabi ng kakilala kong mahiluhin din). E puta hindi naman ako makaupo sa unahan. Sa second row from the back ako parati. Malas.

 

Ang baon ko – sumbrero, bimpo, extrang damit, chichirya (na ipapamigay ko sa mga kaklase ko), at tatlong supot.

 

Ang teknik ng mga tulad kong mahiluhin, hindi kakain ng almusal, para walang maisuka kapag nahihilo na. Tapos inom na ng Bonamine. Habang masayang-masayang inuubos ng mga kaklase ko ang baon nilang Rinbee at kwento sa unang oras pa lang ng biyahe, wala naman akong kakausaping kahit sino. Matutulog. Hihinga sa bibig para hindi maamoy ang nakakabuwisit na pabango ng buwisit na bus na ‘yan. E tatlong oras lang naman akong ganyan parati. Tatlong oras na stress. Buwiset!

 

Pansamantalang mawawala ang pag-aalala ko sa reputasyon ko kapag pumarada na ang bus. “Yeheeeyyy!” Malabon Zoo — apat kaming skul na sabay-sabay na nag-fieldtrip dun. Payabangan kami sa pagpapakain ng mga hayop. Ayun, umiyak ‘yung kaklase ko, nakagat ng unggoy.

 

Eto talaga ang pinakaayaw kong puntahan sa lahat—museum. Hello? Bata pa ko nun at ano naman ang “aral” na makukuha ko sa pagpunta dun? Wala ngang puwedeng kainin dun e.

 

Eto ang matindi: field trip sa fastfood chain. Langya, ‘yun talaga wala kang matututunan. E parang namasyal lang kayo nang simple e. Sa’n ang “field trip” dun?

 

Hindi puwedeng hindi puntahan ng mga batang estudyante ang Nayong Pilipino. Para mo na rin inikot ang buong Pilipinas. Nakakabilib ang Chocolate Hills, sarap laruan ng mata-mataya. Puwede ka pang mag-exhibitiong gumugulong habang nakikipaghabulan ka. Hindi mo mapapansin ang pagka-Metro Manila kapag nandito ka eh, diba? Parang ang dami mong puwedeng puntahan nang hindi ka maliligaw. Galing!

 

Okay uwian na. Akala ko at peace na ang tiyan ko e. Konti nalang nasa skul na, tapos biglang… Nyeta! Bakit ako nahihilo?!

 

“Maaaaaam… may sumuka pooooo…”

“Nakuuuu!!! Bakit hindi ka nagsabiiii??”

“O eto, White Flower. Singhutin mo nang singhutin hanggang sa makauwi tayo.”

 

Kaya pagdating sa skul, lahat sila masayang mag-uuwian, pwera ako dahil dadalhin ako ni ma’am sa klasrum para punasan ng basang bimpo.

 

–tenco

 

     Isa sa mga inaabangang activity sa skul e ang “field trip”. Mamamasyal lang kayo at walang klase. Kaabang-abang talaga diba. Ang dami mo pang baong pagkain at may pera pa. Kapag nagkataon pang weekdays ang field trip niyo, kinabukasan wala kayong pasok para makapagpahinga kaya parang 2 araw kayong walang klase. Panalo diba.

 

 

     I-aannounce ng titser sa klase yan kapag may field trip. Bibigyan ang bawat estyudante ng kulay gray na papel at nakasulat dun ang detalye tungkol sa filed trip. Sa ilalim nun e may kapiranggot na papel na puputulin mo na ang tawag e reply slip. Yun ang ipagdadasal mo na pirmahan ng nanay mo para makasama ka dahil yun ang pruweba na pinayagan ka.

 

 

    Kapag pinayagan ka na, eto na maghahanda ka na ng mga dadalhin mo. Ang masayang parte e ang pagbili nyo ng nanay mo ng mga baon mo. Dun ka makakalusot ng magpabili ng mga tsitsirya at kung anu-ano pa. Hindi pa mumurahing tsitsirya ang pwede mong ipabili. Pwede mong ituro ang piattos, pik-nik(yung nasa can), V-cut, potato chips, kornets etc. Shempre may baon ka pa ring kanin nun at mga inumin rin. Dun ka pwedeng pagbaonan ng mga juice at chocolait. Pag sa skul kasi e palaging tubig lang ang baon mo.

 

 

Eto ang mga kadalasang pupuntahan nyo sa Field Trip:

 

1) Nayong Pilipino – Wala nang kaklasik pa jan. Hindi pwedeng mawala sa listahan yan. Anjan ang mayon, chocolate hills at iba’t ibang model ng mga anyong-lupa sa Pinas. Tanda ko nga inakyat namin ang mayon at muntik na kong mahulog. Malapit na ko sa tuktok at biglang bumitaw yung isa kong kamay. Buti na lang nakakapit pa yung isa. Kinabahan rin ako nun. Tapos makikita ko lang pala sa butas nya e puro basura.

 

2) Manila Zoo o Malabon Zoo – Kapag medyo maliit budget ng skul nyo e sa Malabon Zoo lang kayo. Jan kasi kami pumunta nung nag-field trip kami e at wala siyang kwenta. Napakaliit lang, parang isang paikot lang at parang puro ibon lang ang nandoon.

 

3) Factory ng Coca-cola – Jan ok jan. Uminom lang kayo ng coke hangga’t kaya nyo. At yung may mga dalang coleman e tiba-tiba. Itatapon nila ang laman na tubig nun at pupunuin lang ng coke yung coleman nila. Hanggang sa bahay e may lamang coke pa rin yung coleman nila.

 

4) Rizal Park o Luneta – Papatignan lang naman sa inyo si Rizal jan at paglalaruin kayo ng konti. May malaking mapa rin ng Pinas jan at may mga dinosaur na bato. Pwede nyo syang sakyan kung trip nyo at kung kaya nyo, 

 

5) Exhibit sa Mall – Minsan kasi may mga malls na nag-eexhibit ng educational para sa mga bata. Pero parang wala naman akong natutunan dun. Panu e mall yun, malamang nasa isip namin e pamamasyal. Minsan tumatakas kami sa pila at naglilibot kami sa mall tapos babalik na lang kami bago matapos ang tour. Hindi kasi kami nahahalata sa dami ng bata at kadalasan pa e may kasabay rin kaming ibang skul kaya ang gulo talaga.

 

 

    May iba rin namang mga pinupuntahan pa. Depende rin sa skul yun e kung saan nila maisipang mag-field trip. Ang skul ko kasi jan pumunta e. Masaya rin palang parte ng field trip yung pamimili nyo ng upuan sa bus. Shempre magkakatabi dapat kayo ng mga kaibigan mo at magkukulitan lang kayo sa loob ng bus. Tapos sa unahan nakaupo ang mga titser at staff ng skul. Yan ang field trip.

 

 

- tikboy